ငိုခ်င္မိေသာ ပြဲတစ္ပြဲ

(ဆရာၾကီး လယ္တြင္းသားေစာခ်စ္ ရဲ႔ ေဟာေျပာပြဲ မွာ ဆရာၾကီးထံ က ၾကားနာလိုက္ရတဲ႔ ခံစားခ်က္ ကို မွ်ေဝခ်င္လို႔ပါ )

ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေရးဆရာ ဆိုတာ ဘာကိုမွ ေမွ်ာ္ကိုးျပီး ေဟာေျပာပြဲ လက္ခံတာ မဟုတ္ရပါဘူး ။ လာျပီး ဖိတ္တဲ႔အခ်ိန္ မွာ ျပကၡဒိန္ မွာ ေရးမွတ္ထားတာ ကို လွမ္းၾကည္႕ျပီး လြတ္ရင္ လက္ခံလိုက္တာပါဘဲ ။ ဘာနဲ႔လာၾကိဳ မွာတုန္း ၊ ဘယ္လိုသြားရမွာတုန္း ၊ ဘယ္ေလာက္ ကန္ေတာ႕မွာတုန္း စသျဖင္႕ တစ္ခါ မွလည္း မေမးခဲ႔ဘူးပါဘူး ။ တစ္ခါ မွလည္း မေတြးခဲ႔ ဘူးပါဘူး ။ ငါတို႕ ကို ေဟာေစခ်င္လို႔ တကူးတက လာဖိတ္တာ ဆိုျပီး ကိုယ္က ေက်နပ္ေနရတာပါ ။

ရန္ကုန္ က တခ်ိဳ႕ေဟာေျပာပြဲေတြမွာ ပုဆိုးတကြင္း နဲ႔ မိုးအလင္းေဟာခဲ႔ပါတယ္။

မေကြး မွာေဟာတုန္းကေတာ႕ ကတ္ေၾကး လက္ေဆာင္ရတယ္ခင္ဗ် ။ ကတ္ေၾကး တစ္လက္ နဲ႔ ႏွစ္ေခ်းထြက္ ေအာင္ ေဟာခဲ႔ပါတယ္ ။

ေဟာ- ဒိုက္ဦး မွာေတာ႕တစ္မ်ိဳး ။ ငါးခ်ဥ္တစ္တြဲ နဲ႔ ဖင္ျပဲေအာင္ ေဟာခဲ႔ရတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္ ။

ျပည္တြင္း မွာသာမက ျပည္ပမွာလည္း ေဟာခဲ႔ရဘူးပါတယ္ ။

ပြဲအမ်ိဳးမ်ိဳး ၊လူအေထြေထြ ဆိုသလို ၾကံဳခဲ႕ဘူး တာမွာ မေလးရွား မွာ ေဟာတုန္း က အေတြ႔အၾကံဳ က တစ္မ်ိဳးခင္ဗ် ။ နိဳင္ငံရပ္ျခား မွာမို႕ လူ လာမွ လာပါ႔မလား လို႔ စိုးရိမ္ေနတာ ခန္းမၾကီး ျပည္႕လွ်ံသြားေအာင္ လာၾကပါတယ္ ။ လူမ်ားလြန္းလို႕ ငါေဟာတာကို စိတ္မွ၀င္စားၾကပါ႔မလား လို႕ စိုးရိမ္မိေပမယ္႔ စည္းကမ္းေသဝပ္စြာ နားေထာင္ၾက မယ္႔ပံုလည္းရွိေတာ႕ ေဟာဖို႕ျပင္လိုက္ပါတယ္ ။ တစ္ခြန္း ေဟာ လိုက္ကာ ရွိေသး ထြက္လာလိုက္တဲ႔ ရီသံၾကီး ၊ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထေလာက္ပါရဲ႕ ။

ေဟာေျပာတဲ႔ လူ ဆိုတာ ကိုယ္ေဟာ တာ ကို ပရိသပ္ က သေဘာက် မွ က်ပါ႔မလား ၊ စိုးရိမ္ စိတ္နဲ႔ ေနၾကရတာ ။ အခုလို အားေပးလိုက္ေတာ႔ လူေတာင္ ေၾကာင္ စီစီ နဲ႔ ျဖစ္သြားပါတယ္ ။
ေနာက္တစ္ခြန္း ေျပာလိုက္ေတာ႔လည္း ရီလိုက္ၾကတာ တဝါးဝါးနဲ႔ ။ ၾကာေတာ႕ ေခၽြးစီးေတြ စို႔လာပါတယ္ ။ သူတို႕ က အားရပါးရ တဝါးဝါး ရီေလ ၊ ဒီက ေဟာတဲ႔ေကာင္ က ငိုခ်င္ေလ ဘာဆက္ေဟာရမွန္း မသိေအာင္ ျဖစ္လာပါ ေတာ႔တယ္ ။ မ်က္ရည္ေတြေတာင္ စို႔လာပါေတာ႕တယ္ ။


ေအာ္….. သူတို႔ခဗ်ာ………လြမ္းေနၾကတာ ။ လြမ္း…..ေနလိုက္ၾကတာ ..။ ျမန္မာ႔ အေငြ႔အသက္ ကို လြမ္းဆြတ္ တမ္းတ ေနၾကတာ ။သူတို႕ရဲ႔ ေန႕စဥ္လႈပ္ရွား ရုန္းကန္ေနတဲ႔ နိဳင္ငံရပ္ျခား တိုင္းတပါး ရဲ႔ ေနရာေဒသ ကေန ျမန္မာ႕ အေငြ႔ ၊ ျမန္မာ႔ အေတြ႔ ကို လြမ္းေနလိုက္ ၾကတာ ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာ မွ မဟုတ္ ၊ ဘယ္သူပဲေျပာေျပာ ျမန္မာ ကို လြမ္းတဲ႔စိတ္ နဲ႔ အားေပးၾကမွာပါဘဲ ။
သူတို႕ရဲ႔ခံစားခ်က္ ကို ၾကည္႕ျပီး စင္ေပၚကေန ငိုေတာင္ ငိုခ်င္လာမိပါရဲ႕။



( ၂၄-၁၀-၂၀၀၉ ေန႕က ငါးလုပ္ငန္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ မွာ ေဟာေျပာခဲ႔တဲ႔ ဆရာၾကီး လယ္တြင္းသား ေစာခ်စ္ ရဲ႕ “ ေအာင္စိတ္ နဲ႔ ထူးခၽြန္စြာ ေအာင္ျမင္တဲ႔နည္း ” ေဟာေျပာပြဲရဲ႔ ပထမဆံုး နိဒါန္းပိုင္းကေလး ကို စိတ္ထဲမွာ မွတ္မိသမွ် ျပန္ခ်ေရးၾကည္႔ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဆရာၾကီး ရဲ႔ စကားလံုးအတိုင္း အတိအက် မဟုတ္ပါ ။ နိဳင္ငံရပ္ျခား မွာလည္း စာေပ ေဟာေျပာပြဲ ေတြ ကို စီစဥ္ေပးေနသူမ်ား ကို ေလးစားဂုဏ္ျပဳတဲ႔ စိတ္ခံစားခ်က္ကေလး ခံစားမိလို႔ ခ်ေရး မိျဖစ္တာ ျဖစ္ပါတယ္ )

ASEAN STATISTICAL YEAR BOOK 2008

ကိုးခ်င္သူ၊ ကားခ်င္သူ အဲ..အဲ..ကိုးကားခ်င္သူေတြ အတြက္ပါ။


http://www.mediafire.com/?dczmqd15nyc

အဟီး….တိုက္မိမွာစိုးလို႔

ဒီလထုတ္ ဂႏၶာရီ မဂၢဇင္း ထဲက ဆရာ အီေကြတာ ရဲ႕ လက္ရာ ကာတြန္းေလးပါ။
ၾကိဳက္လို႔ စုထားလိုက္ပါတယ္။

( အန္ေကာ၀ပ္ ဆိုင္ရာ )ကိန္းဂဏန္းမ်ား ႏွင္႔ စကားေျပာၾကည္႔ျခင္း

၁-ေဒၚလာ-စီရမ္ျမိဳ႔တြင္း ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီ ဟိုနားဒီနား တခါစီးခ

၁.၅-ေဒၚလာ- ေစ်းေဟာင္း မွ ပိုးပ၀ါ ၁၀ ထည္ယူကတထည္က်သင္႕ေငြ

၂-ေဒၚလာ- စီရမ္ျမိဳ႔တြင္း Tuk Tuk ဟိုနားဒီနား တခါစီးခ

၄-ေဒၚလာ- နိဳင္ငံတကာသို႔ ေခၚယူနိဳင္ေသာ Sim Card တန္ဘိုးက်သင္႔ေငြ

၇-ေဒၚလာ- စီရမ္ျမိဳ႔ေလဆိပ္ မွ ဘယ္ေနရာသြားသြား ဆလြန္းကားတက္စီေစ်းႏႈန္း

၁၂-ေဒၚလာ- အဲယားကြန္း၊ ေရပူရွာ၀ါ၊တီဗီြ ၊မီနီဘား ၊ေလဆိပ္အၾကိဳ အပါ တည္ခိုခန္းခ (မနက္စာမပါ)

၁၂-ေဒၚလာ- Buffet Dinner with Traditional dances ( ဟိုတယ္ အၾကိဳ-အပို႔ အပါအ၀င္)

၁၅-ေဒၚလာ- စီရမ္ျမိဳ႔တြင္း Tuk Tuk ေနကုန္ငွားရမ္းခ ( ၄ ေယာက္အထိစီးနိဳင္)

၁၅-ေဒၚလာ-မီတာ ၂၀၀ အျမင္႔အထိ တက္ေပးေသာ ေဘာလံုးခရီးစဥ္ခ

၂၀-ေဒၚလာ- Temple Pass တရက္စာ ေစ်းႏႈန္း

၂၅-ေဒၚလာ- Tour Guide တဦး တရက္စာ ငွားရမ္းခ

၂၅-ေဒၚလာ- Siem Reap Airport tax (per person )

၃၀-ေဒၚလာ- စီရမ္ျမိဳ႔တြင္း တက္စီဆလြန္းကား ေနကုန္ငွားရမ္းခ ( ၄ ေယာက္အထိစီးနိဳင္)

၄၀-ေဒၚလာ- Temple Pass သံုးရက္စာ ေစ်းႏႈန္း


Tourism

2,125,465-ဦးေရ- ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ကေမၻာဒီးယား နိဳင္ငံသို႔လာေရာက္ေသာ နိဳင္ငံျခားသား အေရအတြက္

668,504-ဦးေရ- ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း Siem Reap ျမိဳ႔သို႕ေလေၾကာင္းျဖင္႔လာေရာက္ေသာ နိဳင္ငံျခားသား အေရအတြက္
္
260,000-ဦးေရ- ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ျမန္မာ နိဳင္ငံသို႔လာေရာက္ေသာ နိဳင္ငံျခားသား အေရအတြက္

1,595- Million US$ - ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ကေမၻာဒီးယား နိဳင္ငံ၏ Tourism မွ ရေသာ၀င္ေငြ

165 - Million US$ - ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ျမန္မာ နိဳင္ငံ၏ Tourism မွ ရေသာ၀င္ေငြ




ကိုးကား


- အန္ေကာ၀ပ္ ခရီးစဥ္
- Tourism statistical report 2008 – Kingdom Of Cambodia – Ministry Of Tourism
- 2009 XINHUA NEWS AGENCY

အန္ေကာ၀ပ္ ခရီးစဥ္ အတြက္ အၾကံျပဳခ်က္မ်ား

ဘုရားေက်ာင္းေတြ သြားရင္ လ သံုးလံုးေဆာင္ဗ်။ လိုးရွင္းလိမ္းသြားဗ်ာ ၊ လက္ရွည္၀တ္ ၊ လို တာပဲ သယ္ယူသြားဗ်။



၁။ ခရီးစဥ္ ဘယ္ႏွစ္ရက္ သြားသင္႔တယ္ ။ ဘယ္ေတြ လည္ပါတ္ သင္႔တယ္ ဆိုတာကေတာ႔ ကိုယ္ ရဲ႕အခ်ိန္ရမႈ နဲ႔ ဘာေတြကို စိတ္၀္စားတာလဲ ဆိုတဲ႔ စိတ္၀င္ စားမႈ အေပၚ မူတည္တာေပါ႔ ။ ၁ ပါတ္ သြားလည္း ၾကည္႔မယ္ဆို ၾကည္႔ မကုန္ပါဘူး ။ သူမ်ားေတြ ရဲ႔ ခရီးစဥ္ကို မူတည္ျပီး ျဖည္႔သင္႔ ၊ ျဖဳတ္သင္႕ပါတယ္ ။ စက္တင္ဘာ ၊ေအာက္တိုဘာ သြားဖို႕ စဥ္း စားရင္ အခ်ိန္ ပိုယူပါ ။ မိုး က အစိုးမရပါဘူး ။


၂။ သူတို႔ရာသီခ်ိန္ က ေအာက္တိုဘာလ ကေန ဧျပီ လအထိ ပါ။ က်န္တဲ႔လေတြ သြားသူေတြက ပရိုမိုးရွင္းေတြ ၊ Discount ေတြ ၊ လူရွင္းတာေတြ စတဲ႔ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ရရွိမွာ ျဖစ္ေပမယ္႔ မိုးရြာလို႔ ကသိကေအာက္ ျဖစ္နိဳင္ပါတယ္ ။


၃။ Sunset ကို စပါယ္ရွယ္ ၾကည္႔ခ်င္သူေတြ အတြက္ မတ္ ၊ဧျပီ လ က အေကာင္းဆံုး လို႔ ေျပာသဗ် ။


၄။ တည္းခိုခန္း နဲ႔ ဟိုတယ္ အတြက္ ကေတာ႔ ကိုယ္႔ဘတ္ဂ်က္ နဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ရရွိလိုမႈအေပၚ အေျခခံျပီး စံုစမ္းၾကည္႕ပါ။ ဒါေပမယ္႔ Aircon နဲ႔ Wifi in room ရနိဳင္ရင္ေတာ႔ ေကာင္းမယ္ဗ် ။ Wifi ရရင္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ဖူး ေပါ႔ ။ ပန္ကာ ဘဲရွိတဲ႔ တည္းခိုခန္း ေတြေတာ႕ မေရြးသင္႔ဘူး ။ ေစ်းခ်ိဳေပမယ္႔ ျခင္ ကိုက္လို႔ ေအာ္ေနရမယ္ဗ်ိဳ႕ ။ ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျခင္ မကိုက္ေအာင္ လိမ္းတဲ႔ လိမ္းေဆး ေလးေတာ႔ ေဆာင္သြားပါ။



၅။ စံုစမ္းျပီး ၾကိဳတင္ Reservation လုပ္တာဆိုရင္ ၁ ရက္ပဲ လုပ္ၾကည္႔ပါလား ။ တက္သာဆုတ္သာ တာေပါ႔ ။ ဟိုတယ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ နဲ႔ တည္းခိုခန္း ၁၄၀ ေက်ာ္ ရွိတာပဲ ။ မၾကိဳက္ေတာ႔ ေျပာင္းလို႔ရတာေပါ႔ ။( ဥပမာဗ်ာ… ဟိုတယ္ က အကုန္ အိုေက ပါတယ္ဆိုဦးေတာ႔ ။ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း နဲ႔ နီးရင္ ေနကုန္ ေလာ္စပီကာၾကီး နဲ႔ အဖြင္႔ ခံရတာမ်ိဳး ၾကံဳရနိဳင္လို႔ပါ)



၆။ ဘုရားေက်ာင္းေတြ သြားရင္ လ သံုးလံုးေဆာင္ဗ်။ လိုးရွင္းလိမ္းသြားဗ်ာ ၊ လက္ရွည္၀တ္ ၊ လို တာပဲသယ္ယူသြားဗ်။ အဲ ဖိနပ္ ကေတာ႔ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ေကာင္းတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ႕ ဖိနပ္ခၽြတ္ရတဲ႔ေနရာ မေတြ႔မိခဲ႔ဘူး ။ ဦးထုတ္ နဲ႔ ေနကာ မ်က္မွန္ ေဆာင္သြားရင္ ေကာင္းတာေပါ႔ ။



ရ။ ေခၽြတာနိဳင္တဲ႔ အသံုးစရိတ္ေတြ ေခၽြတာျပီး Tour Guide ကိုေတာ႔ ငွားေစခ်င္တယ္ ။ တရက္ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔ ။ ေနာက္တခါ လာဘို႔ထက္ တခါ တည္း နဲ႔ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံု သိရရင္ အေကာင္းဆံုးပဲ ။


ဂ။ ေျမပံုစာရြက္ေလး ေဆာင္သြားပါ ။ တစ္ခ်ိဳ႔ အလကားေ၀တဲ႔စာအုပ္ ေတြက ေၾကာ္ျငာ ေတြ နဲ႔ ရႈတ္ပြေနတယ္ ။ ဘုရားေက်ာင္းေတြ မွာ က အညႊန္းဆိုင္းဘုတ္ အလြယ္မေတြ႕ရေတာ႔ ဓါတ္ပံုေတြေတာ႔ ရိုက္ပါရဲ႕။ ဘယ္မွာ ရိုက္မိမွန္း မမွတ္မိနိဳင္တာမ်ိဳး ၾကံဳရနိဳင္ တယ္ ။


၉။ Temples Pass က တရက္ ေဒၚလာ ၂၀ ေပမယ္႔ ၃ ရက္စာ ဆို ေဒၚလာ ၄၀ ပဲ က်တယ္ ။ တန္ေအာင္ ဆိုျပီး ၃ ရက္လံုး မနက္က ညေန ေနကုန္ ဘုရားေက်ာင္း ေတြ ခ်ည္႔သြားရင္ လူ အရမ္းပင္ပန္းသြားမယ္ေနာ္ ။ ရက္ရွည္ဆိုရင္ မနက္ temples သြားျပီးရင္ ညေနပိုင္း Non Temples Activities ေတြ လုပ္သင္႕တယ္ ။ Non Temples Activities ေတြ ထဲမွာလည္း ကိုယ္႔ဘတ္ဂ်က္ နဲ႔ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတာကို ေရြးဘို႔ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္ ။

ျပတိုက္ က ေစ်းၾကီးသဗ် ။ Tonle Sap Lake တို႔ Floating Village တို႕ ဆိုတာေတြ က ပိုက္ဆံ အပိုအမ်ားၾကီး မကုန္ရင္ေတာ႔ သြားေပါ႔ဗ်ာ ။ Killing Field တို႔ War Museum တို႔ ကေတာ႔ စိတ္၀င္စားရင္ သြားသင္႕တာေပါ႔ ။ ပိုးထည္ရက္တဲ႔ရြာ (Silk Farm )ဆိုတာကေတာ႔ Free အျပင္ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ သြားရင္ ေရာက္ တာ မို႔ အခ်ိန္ေပးနိဳင္ရင္ သြားၾကည္႔သင္႔တယ္ ။


လက္ေဆာင္ေပးဘို႔ ပိုးထည္ (အစစ္ လို႔ မဆိုလိုပါ) ဆိုရင္ Old Market မွာ ၀ယ္ပါ။


၁၀။ အုန္းနိဳ႔နဲ႔ခ်က္တဲ႔ ခမာဟင္းေတြ ေလွ်ာ႔စားဗ်ိဳ႕ ။



ေက်းဇူးစကား


အန္ေကာ၀ပ္ ခရီးစဥ္ နဲ႔ ပါတ္သက္ျပီး စိတ္၀င္တစားလာေရာက္ဖတ္ရႈ သူေတြ ၊ အၾကံျ႔ပဳသူေတြ ၊အားေပးသူေတြ အားလံုး ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။အထူးသျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ႔ရဲ႔ ေရွ႕ကအန္ေကာ၀ပ္ အေၾကာင္း ကို မွ်ေ၀ေပးခဲ႔တဲ႔ ေအာက္ပါ ဘေလာ႕ဂါ ႏွစ္ဦး ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။


၁။ အရွင္ ဦးေကာ၀ိဒ ရဲ႔ ခရီးသြားမွတ္တမ္းမ်ား

၂။ ကို သက္ပိုင္သူ ရဲ႔ အန္ေကာ၀ပ္ ပို႕မ်ား

အန္ေကာ၀ပ္ ခရီးစဥ္ (ဒုတိယေန႔ )

၁။ မနက္ ၅း၀၀ ထိုးေတာ႔ အျပင္ထြက္ေခ်ာင္းေတာ႔ မိုးရြာေနေသးတာ နဲ႔ အခန္းထဲ မွာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေသာက္ျပီး ျပန္ႏွပ္ ေနမိ ပါတယ္။ ရး၀၀ ေလာက္ မွာ မိုးတိတ္သြားနဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္မဲ႔ ထြက္လာပါတယ္ ။ လမ္းမွာ TukTuk တစီး ကို နံနက္ တပိုင္းစာ ၆ ေဒၚလာနဲ႔ ငွားလိုက္ပါတယ္ ။

ဘယ္သြားဖို႕ ျဖစ္ျဖစ္ ေစာေနေသးေတာ႕ ဒရိုင္ဘာ က မိုးပ်ံ ေဘာလံုးသြား စီးပါလား တဲ႔ ။ ဘတ္ဂ်က္ ထိ မွာ စိုးေပ မယ္႔ တခါစီး ၁၅ ေဒၚလာ ဆိုတာကစိတ္၀င္စားေစပါတယ္ ။ ပုဂံ ကို အေခါက္ ေခါက္ ေရာက္ေပမယ္႔ မိုးပ်ံေဘာလံုး အနား မကပ္နိဳင္ခဲ႔ပါဘူး ။

တခါစီး ေဒၚလာ ၃၀၀ ေလာက္ ဆိုတာနဲ႔ အေ၀းက ေမာ႕ ၾကည္႔ရံု ကေလးဘဲ တတ္နိဳင္ခဲ႔တာပါ ။ အဲဒါကို ေတြးမိလိုက္ေတာ႔ “ ငါဟဲ႔ ေယာကၤ်ား-အေကာင္းစားကြ” လို႔ ေရရြတ္ျပီး “ ဂိုး” လို႕လက္ညိဳး ထိုးျပလိုက္ပါတယ္ ။




အန္ေကာ၀ပ္ဘုရားေက်ာင္းပံု ပါတဲ႔ ေဘာလံုးၾကီး


ဒါေပမယ္႕ ခု မိုးပ်ံေဘာလံုးက ၾကိဳးေသ ပါ ။ ပုဂံ က အေ၀းၾကီးအထိ ေရြ႕သြားေလွ်ာက္ၾကည္႔ လို႔ရျပီး ျမစ္ထဲ တေနရာ မွာ ျပန္ျပီး ဆင္းရတာ မ်ိဳးပါ ။ မတူပါဘူး ။ ဒီမွာ အရင္က ဟယ္လီေကာ္ပတာ နဲ႔ လိုက္ျပတဲ႔ ခရီးစဥ္ေတာင္ ရွိတယ္ တဲ႔ ။ ခု ေဘာလံုး ကြင္း ရဲ႕ေဘး ကပ္ရက္ မွာပါ ။ ေရာက္ျပီး ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ပဲ ေစာင္႔ရပါတယ္ ။ ဂငယ္ စံုတြဲ၂ ေယာက္ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ စုစု ေပါင္း ၃ ေယာက္ ထဲနဲ႔ ၂၀၀ မီတာ အျမင္႔ တက္ေပးပါတယ္ ။




ေနထြက္ျပီး ေနနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ျမင္ရတဲ႔ အန္ေကာ၀ပ္ဘုရားေက်ာင္း


အေပၚေရာက္ေတာ႕လြဲတဲ႔အခါလည္း လြဲေပမေပါ႔ လို႔ ဦးရွံစားကာတြန္းထဲကလို ေရရြတ္မိပါတယ္ ။ ေဘာလံုး စခန္း က ဘယ္လို ဆိုတာ ၾကိဳမသိခဲ႔ဘူး ။ မနက္က လည္း မိုး ရြာလို႔ ေနထြက္ျပီး မွ တည္ခိုခန္း က ထြက္လာ ျဖစ္တာ လည္း ပါတယ္ ။ ေန ကို ဆန္႕က်င္ဘက္ ေနာက္ခံ ျပီး အန္ေကာ၀ပ္ ကို ၾကည္႔ရတဲ႔ ျမင္ကြင္းဟာ ဘယ္လိုမွ ခံစားလို႔ မရပါ ။ ေနထြက္စ အခ်ိန္ ဆို လွနိဳင္ပါတယ္ ။ ညေန ဆိုလည္း လွနိဳင္ပါတယ္ ။

ဒါနဲ႔ တဖက္ မွာ ျမင္ေနရတဲ႔ ေလယဥ္ကြင္း ကိုဘဲ ဓါတ္ပံု ရိုက္ရပါေတာ႔တယ္ ။




Siem Reap Airport ေျပးလမ္း မွာ ျမင္ေနရတဲ႔ Air Asia ေလယာဥ္


၂။ အျပန္ မွာ နံနက္စာ စားဖို႔ Butterflies Garden Restaurant ကို ေမာင္းခိုင္းလိုက္ပါတယ္ ။ ဒရိုင္ဘာ က မသိပါဘူး ။ ကိုယ္ကလည္း နက္ထဲက ရွာဖတ္ျပီး လူလည္ လုပ္ေနတာ ၊ လိပ္စာေတာ႔ ဘယ္သိလိမ္႔မလဲ ။ ဒါေပမယ္႔ ဗမာ႕နည္း ဗမာ႕ဟန္ နဲ႔ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီဂိတ္ မွာ ရပ္ခိုင္းျပီး စံုစမ္းလိုက္တာ ေနရာ သိရပါတယ္ ။
သူ႔ဆိုင္က ထူးျခားတာက ဆိုင္၀င္း ကို ပိုက္နဲ႔ မိုးကာထားျပီး လိပ္ျပာေတြ မ်ိဳးစံု လႊတ္ကာ လိပ္ျပာဥယ်ဥ္ေလး လို လုပ္ေပး ထားတာပါ ။ ဒီေလာက္ နဲ႔ေတာ႕ အရမ္းမထူးေသးဘူး ။

မိဘမဲ႔ကေလးေတြ ကို လုပ္အားခေပးျပီး လိပ္ျပာ ဖဖ္းခိုင္းပါတယ္ ။ ျပီး ေန႔ခင္း ၁၁း၀၀ နာရီ မွ လိပ္ျပာလႊတ္ပြဲက်င္းပေပးတယ္ ။ ဒါက ေတာ႕ သူတတ္နိဳင္တဲ႔ အပိုင္းကေန မိဘမဲ႔ကေလးေတြ လွဴတဲ႔ပံုစံမ်ိဳး ျဖစ္သြားျပီ ။ ျပီး လိပ္ျပာ နဲ႔ပါတ္သက္တဲ႔ စာအုပ္ေတြ ၊ အမွတ္တရ ရုပ္ၾကြင္းေတြ ၊ လိပ္ျပာဖဖ္းတဲ႔ nets ေတြ စသျဖင္႔ အေရာင္းျပခန္းေလး ရွိပါတယ္ ။လိပ္ျပာေတြ ၀ဲေနတဲ႔ေအာက္ မွာ နံနက္စာ စားရတာ ဖီလင္ပဲ။








ဘယ္သူမွ မလုပ္ေသးတဲ႔ Innovative Idea မ်ိဳး ကို ကၽြန္ေတာ္စိတ္၀င္စားတယ္ ။ ပုဂံတို႕ ပုပၸား တို႔ မွာ ဒီလို ဆိုင္မ်ိဳး ဖြင္႔ ရင္ ေသခ်ာေပါက္ ေရာင္းရမယ္ဗ် ။ ဒီေန႔ နံနက္စာ ကို ေတာ႔ ၃ေဒၚလာခြဲေလာက္ သံုးလိုက္ ရပါတယ္ ။





နာနတ္သီးဘိန္းမုန္႕ နဲ႔ ပ်ားရည္ ၊ ေကာ္ဖီႏွပ္အိုး ပါတယ္။

၃။ ေနာက္တေနရာ သြားခ်င္ေပမယ္႔ အခ်ိန္ သိပ္မရွိေတာ႔လို႔ မသြားျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး ။ The Singing Tree Cafe ဆိုတဲ႔ေနရာ ။ သူက လည္း သစ္ပင္ၾကီးတပင္ ကို မွီဖြင္႔ထားတဲ႔ေနရာ မွာ ဆိုင္ဖြင္႔ထားတာ ။ သူ႔ဆိုင္ မွာ ထူးျခားတာက နိဳင္ငံျခား သား ေတြ ကို ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြက တရားေဟာတယ္ ။ အခ်ိန္ပိုင္း တရားထိုင္ ခိုင္းတယ္ ။ ဘယ္အခ်ိန္ က ဘယ္ အ ခ်ိန္ ။ ရက္အလိုက္ေပါ႔ ။ အခမဲ႔ ပါ ။ နိုင္ငံျခားသားေတြ စိတ္၀င္စားၾကေတာ႕ သူ႕ဆိုင္လည္း လူ၀င္တာပဲ ။



မိုးရြာထားျပီးကာစ မို႔လား မသိပါဘူး ။ စီရမ္ရိ ျမိဳ႕ၾကီးဟာ ေကာင္းကင္ျပာျပာ ေတြ နဲ႔ လွေနပါတယ္ ။



စီရမ္ရိ ျမိဳ႔တြင္းတေနရာ




ဒါက သူတို႔ဆီ က ဆီဆိုင္ပါ ။



၄။ ၉း၀၀ နာရီေလာက္ မွာ Old Market ေကာင္းေကာင္း ဖြင္႔ျပီ ဆိုေတာ႔ ခ်ီတက္ရတာေပါ႕ ။



ေစ်းေဟာင္းက ဆိုင္ေတြ
( အျပင္ဘက္တန္းက ဆိုင္ေတြ ထက္စာရင္ အတြင္းပိုင္းက ဆိုင္ေတြ က ေစ်း၀ယ္လို႔ ပိုေကာင္းသဗ်)
ပိုးပ၀ါေလးေတြ နဲ႔ အိမ္အျပန္ မ်က္ႏွာလုပ္ဘို႔ ေပါ႔ ။ တထည္ ၂၂ ေဒၚလာဆိုတာမ်ိဳး ဘယ္၀ယ္ပါ႔မလဲ ။ ဒီပိုးပု၀ါ မ်ိဳးစံု မွာလည္း Cambodia Silk စတဲ႔ တံဆိပ္ကေလး ပါေတာ႔ လက္ေဆာင္ေပးလည္း လွတာပါဘဲ ။



ျမင္ေနရတဲ႔ ပိုးပ၀ါ အပံုအေခါက္ေတြ ထဲက ၾကိဳက္တာေရြး ၁၀ ထည္ ကို ၁၅ ေဒၚလာ နဲ႔ ၀ယ္လိုက္တယ္ ။ ကုန္ခ်င္ကုန္ ခန္းခ်င္ ခန္း ။ လွစမ္းဟဲ႔ အိမ္အျပန္ မ်က္ႏွာပန္း ေပါ႔ ။

အခုျဖန္႕ျပေနတဲ႔ အိပ္ရာဖံုး က ၁၈ ေဒၚလာ တဲ႔ ။ ကၽြန္ေတာ္ က ၈ ေဒၚလာ ရရင္ ၂ထည္ ယူမယ္ လို႔ ေစ်းဆစ္လိုက္တာ ရပါေလေရာ ။ ေတာ္တဲ႔ လူမ်ား………….. ေစ်းဆစ္ပံု ေျပာပါတယ္ ။
( ဒါနဲ႔ အံ တၾကိတ္ၾကိတ္နဲ႔ အေလးခံျပီး သယ္လာရ ။ အိမ္လည္း ေရာက္ေတာ႔ မေဟသီ က ဒီေလာက္ တန္တာ ၂ ထည္ဘဲ ၀ယ္လာရသလား ဆိုကာ မ်က္ေစာင္းကေလးထိုးေတာ႔ ေနာက္တေခါက္ ျပန္ေျပး၀ယ္ခ်င္စိတ္ ေပါက္သြား မိပါေၾကာင္း ။)


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ

စီရမ္ရိ နဲ႔ ကေမၻာဒီးယား

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွသားေတြ ထဲ မွာ ျမန္မာ ၊ ထိုင္း ၊လာအို ၊ ကေမၻာဒီယား တို႔ဟာ စကားသာ မေျပာ ရင္ ၊၀တ္စားပံု အတူတူ ဆိုရင္ ခြဲျခားသိဘို႔ ခက္ပါတယ္ ။ ဒီေနရာ မွာ ကၽြန္ေတာ႔အျမင္ေလးတခု မွ်ေ၀ခ်င္ ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ နိဳင္ငံကလြဲရင္ အျခားနိဳင္ငံ တိုင္းလိုလို ဟာ အေနာက္တိုင္း ၀တ္စံု ကို ၀တ္ဆင္ေနၾကပါျပီ ။

ျပန္ၾကည္႔ လိုက္ေတာ႔ သူတို႕ရိုးရာ၀တ္စံု ဆိုတာေတြ က လက္ရွိအေျခအေန နဲ႔ သဟဇာတ မျဖစ္ေတာ႔လို႔ပါ ။ ထိုင္း ၊ ကေမၻာဒီးယား တို႔ ရဲ႔ ရိုးရာ၀တ္စံု ဆိုတာေတြ ျပန္ၾကည္႕ ၾကည္႔ပါ ။ ေအာက္ပိုင္း၀တ္စံုက ခါးေတာင္းက်ိဳက္လိုလို ဟာေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ျမန္မာေတြ က ရိုးရာ၀တ္စံု ေတာင္ရွည္ပုဆိုး ကို ေခတ္နဲ႔ေလွ်ာ္ညီေအာင္ ေျပာင္းျပီး ပုဆိုးအျဖစ္ ေျပာင္းခဲ႔ ၾက တယ္ ။

အျခားနိဳင္ငံ က ၀တ္ရခက္တဲ႔ အတြန္႔ေတြ ၊အတက္ေတြ ပါတဲ႔ အက်ၤီေတြ ကို ေျပာင္းျပီး ၀တ္ေနရခ်ိန္ မွာ ျမန္မာ ေတြက တိုက္ပံု လို႔ေခၚတဲ႔ အေပၚအက်ီ ကို အဆင္ေျပေျပ ၀တ္နိဳင္ေနၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွ မွာ ရိုးရာ၀တ္စံု ကို အမ်ားစု၀တ္ေနၾကတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာနိဳင္ငံ ျဖစ္ပါတယ္ ။


၁။ ကေမၻာဒီယား နိဳင္ငံ ရဲ႔ ၉၀%ေက်ာ္ ဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကို ဘာလူမ်ိဳးလဲ ဆိုတာ သူတို႔ မွန္းလို႔ မရၾကပါဘူး ။ ဒါေပမယ္႔ ျမန္မာ လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ အရမ္း၀မ္းသာအားရ ျဖစ္သြား တာကေတာ႔ သူတို႔နိုင္ငံသား တိုင္းပါ ။ ဘာလို႕လဲ အစ ကနားမလည္မိေပမယ္႔ နဲနဲေျပာၾကည္႔လိုက္တာနဲ႔ ထိုင္း နဲ႔ ဗီယက္နမ္ၾကားမွာ ညွပ္မိေနတဲ႔ သူတို႔နိဳင္ငံ ဟာ ထိုင္း နဲ႔ ဗီယက္နမ္ ကို ရင္ထဲက မုန္းတီးေနၾကတာ ကို ရင္ဖြင္႔ၾကပါလိမ္႕မယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစု ရွိတာျခင္းလည္းတူ ၊ ထိုင္း နဲ႔ ေရွးကတည္းက စစ္ျဖစ္ခဲ႔ၾကတာ ျခင္းလည္း တူ တာမို႔ မိတ္ေဆြေကာင္း ကို ေတြ႔ရသလို ဆက္ဆံ ၾကတာ လို႔ ထင္ပါတယ္။


၂။ ဗီယက္နမ္ နဲ႔ ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔စစ္ ၊ ထိုင္းနဲ႔ ေရွးကတည္းက ျဖစ္လာခဲ႔တဲ႔စစ္ ၊ ဟိုတေလာေလးဆီ က ထိုင္းနယ္ စပ္ မွာျဖစ္ခဲ႕တဲ႔ ဘုရား ေက်ာင္း အေရးအခင္း၊ စသျဖင္႔ အေၾကာင္းေတြေၾကာင္႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္တရားေတြ ထၾကြေနပံု ရပါတယ္ ။ အန္ေကာ ဘုရားေက်ာင္းေတြ ရဲ႕ပ်က္စီးမႈ ရဲ႕ ၈၀%ေလာက္ ရဲ႕ တရားခံဟာ ထိုင္း ေတြပါ လို႔ ဂိုက္ ကေျပာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အံ႔ၾသ ေပ မယ္႔ ဘာမွျပန္မေျပာမိဘူး ။ ထိုင္း ေတြ နဲ႔ ဆက္ႏြယ္မႈ ကို အန္းေကာဘုရားေက်ာင္း ေတြ တည္ရွိရာ SIEM REAP စီရမ္ရိ ျမိဳ႕ ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ကို က 'Defeat of Siam' ကို ဆိုလိုပါတယ္ လို႔ ၀ီကီ မွာေတြ႔ထားဖူးလို႔ပါ ။


Siem Reap ရဲ႕ အဓိပၸါယ္


Siem ဆိုတာ က ေရွးက ထိုင္းလူမ်ိဳး တို႔ ကို ေခၚတဲ႔ အေခၚပါ ။ Reap ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ က ေတာ႔ ခမာစာ မွာ အဓိပၸါယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားေနတာ ကို ေတြ႔ရပါလိမ္႔မယ္ ။

Reap ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ကို
တခ်ိဳ႕က 'to leave/departure'. leveled out; lying flat on the ground; calm and peaceful

တခ်ိဳ႕က flatten(killed/destroy)

တခ်ဳိဳ႕က Raap က လာတာမို႕ plains ……စသျဖင္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကံဆ ၾကေပမယ္႕

'Defeat of Siam' ဆိုတဲ႔ အဓိပၸါယ္ က အထင္ရွားဆံုးပါ ။




၃။သမိုင္းေၾကာင္း နဲနဲျပန္ဖတ္ၾကည္႔တဲ႔အခါ ေခတ္ အပိုင္းအျခားေတြ ကို ဒီလိုခြဲတာေတြ႔ရပါတယ္ ။

Pre-Angkor Era (before 802 A.D.)

Birth of Angkor (802 - 834 A.D.)

Angkor Era I (834 -1000 A.D.)

Angkor Era II (1001 - 1181 A.D.)

Angkor Era III (1181 - 1309 A.D.)

Angkor Era IV (1309 - 1431 A.D.)

Post Angkor Era (1431 - 2000)


အန္ေကာေခတ္ ရဲ႔ ေန၀င္ခ်ိန္ အစ ဟာ 1389 ေအဒီ မွာ ထုိင္းေတြ က ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ သိမ္းပိုက္ခဲ႔ရာ မွ စ ပါ တယ္ ။ 1431 မွာ ထိုင္းေတြ သိမ္းပိုက္ခဲ႔ခ်ိန္ ေလာက္မွာ ေနျပည္ေတာ္ ကို ဖႏြမ္းပင္ ကို ေျပာင္းခဲ႔ပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္ ကစျပီး ထိုင္းလက္ေအာက္ ေရာက္သြားလိုက္တာ ျပင္သစ္ေတြက ထိုင္းလက္ထဲ က ရယူလိုက္တဲ႔ 1863 ေအဒီ အထိပါ ။


ျပင္သစ္ ကိုလိုနီလက္ေအာက္ခံ -( 1863 -1953 ေအဒီ )

ဘုရင္စနစ္ -(1955 – 1970 ေအဒီ )

ျပည္တြင္းစစ္ -(1970 – 1975 ေအဒီ )

ခမာနီ ေခတ္ -(1975 – 1979 ေအဒီ )

PRK -(1979 – 1993 ေအဒီ )

လက္ရွိေခတ္ -(1993- )


၄။ထိုင္းေတြ ရဲ႔ လက္ေအာက္ခံ ဘ၀ မွာ အန္ေကာဘုရားေက်ာင္း ေတြ ဟာ အမ်ားၾကီး ပ်က္စီးခဲ႔ရတယ္ လို႔ ဆိုပါ တယ္ ။ ျပင္သစ္ေတြ သိမ္းပိုက္ရယူခဲ႔တဲ႔ အထိ အန္ေကာဘုရားေက်ာင္းေတြ ဟာ အပ်က္အစီး ဘ၀ နဲ႔ ေတာတြင္း နက္နက္ ၾကီးထဲ မွာ ကြယ္ေပ်ာက္တိမ္ျမဳတ္ေနခဲ႔ပါေတာ႔တယ္ ။အစဥ္အဆက္ ဒ႑ာရီလိုလို ေျပာဆိုလက္ ဆင္႔ကမ္း ခဲ႔ၾကတာ ကေတာ႔ ေတာအုပ္နက္နက္ၾကီး ရဲ႔ အလယ္ မွာ နတ္ေတြတည္တဲ႔ ျမိဳ႕ၾကီးတျမိဳ႕ ရွိတယ္ ဆိုတာ ေလာက္ပါဘဲ ။

1861 မွာ Henri Mouhot ဆိုတဲ႔ ျပင္သစ္ ရုကၡေဗဒ ပညာရွင္ က ေတာတြင္း က အန္ေကာဘုရားေက်ာင္း ကို ျပန္ေတြ႔ခဲ႔ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔လည္း ဆက္တိုက္ျဖစ္ေနခဲတဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ေၾကာင္႔ 1991ေလာက္အထိ လူသူ အေရာက္အေပါက္ နည္းခပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ယူနက္စကို က၀င္ျပီး ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေစာင႔္ေရွာက္မႈ ေတြ ၊အကူအညီ ေတြ ရွိလာခဲ႔တဲ႔အခါမွ တိမ္ျမဳတ္ေပ်ာက္ကြယ္ေနတဲ႔ ျမိဳ႔ အျဖစ္ ကမၻာ ကသိရွိလာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အန္ေကာ၀ပ္ ခရီးစဥ္ (ညေနပိုင္း)

၁။ အန္ေကာ၀ပ္ ေက်ာင္းက ျပန္ထြက္လာေတာ႔ ညေန ၅း၀၀ နာရီေလာက္ရွိပါျပီ ။ အစီအစဥ္အရေတာ႔ ေတာင္ေပၚ တက္ ျပီး Sunset ကို အရသာခံၾကည္႔ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ္႔ ေစာေစာက ဓါတ္ပံုရိုက္ လို႔ေကာင္းေအာင္ လွပေနခဲ႔တဲ႔ ေကာင္းကင္ ဟာ မဲေမွာင္လို႔ လာခဲ႔ပါတယ္ ။လမ္းေရာက္ေတာ႕ မိုးရြာခ်ပါ ေလေရာ ။ တေနကုန္သေဘာေကာင္းျပီး မိုးမရြာ တာ ကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ ။


၂။ ဒါနဲ႔ အစီအစဥ္ ေျပာင္းလိုက္ရပါတယ္ ။ ညစာလည္း စားဖို႔ေနရာေရြးရမွာဆိုေတာ႔ “ Angkor Mondial Restaurant” ကို သြားျဖစ္ပါတယ္ ။ Buffet Dinner with Traditional Dance ပါ ။ နိဳင္ငံျခားသားေတြ ခန္းမအျပည္႔နီးပါး လာၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္ ။ လူတစ္ဦး ၁၂ ေဒၚလာ ပါ ။





Apsara အက



ခမာရိုးရာ ငါးဖဖ္းရြာဓေလ႕အက

၃။ တရက္ေလာက္ၾကိဳျပီး စင္ေရွ႔တည္႕တည္႕စားပြဲ ေနရာ ကို Reserve လုပ္ရင္ ပိုျပီးေကာင္းေကာင္း ၾကည္႔ရ မယ္ ။ မၾကိဳက္တာ တခုပဲ ။ ဘူေဖးခ ေပးထားျပီးသားဗ်ာ ၊ ခဏခဏ လာျပီး (ပိုက္ဆံေပးမွာရမယ္႔ ) အေအး၊ ယမကာ ဘာသံုး ေဆာင္မလဲ ေမးတာ ၾကာ ေတာ႔ ရွက္လာတယ္ ။ အလကားေပးတဲ႔ ေသာက္ေရ မရဘူး လားေမး ေတာ႔ ဘူေဖး ေကာင္တာ မွာတင္ထားတဲ႔ ေသာက္ေရ ဂ်ားၾကီး လက္ညိဳးထိုးျပတယ္ဗ် ။ အိုေက ေပါ႔ ။ ဟီး ။



၄။ သူတို႕ရိုးရာ အက ဆိုတာ ကိုယ္႔ရိုးရာ အက ထက္ ဘာမွ ပိုမသာပါဘူးဗ်ာ ။ ကိုယ္႔ရဲ႕ ပုဂံ အက ၊ေက်ာက္ဆည္ ဆင္အက ၊ အရုပ္ရုပ္ေသး ၊ လူ ရုပ္ေသး ၊ ရာမယန ၊ ရွမ္းအိုးစည္ ၊ ဦးေရႊရိုး ေဒၚမိုး အက …စသျဖင္႔ ေခါင္းထဲအစီအရီ ေပၚလာပါတယ္။ သူတို႕က ဘာအားသာတာလဲ ဆိုေတာ႔ ဘုရားေက်ာင္းနံရံ က APSARA အကမယ္ ေတြ ကို လူသိေအာင္ လုပ္ျပလိုက္ တယ္ ။ ဂႏၱ၀င္ တြင္ေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္တယ္ ။ ျပီးမွ ကေမၻာဒီးယား ေရာက္ရင္ APSARA အက ၾကည္႔ကို ၾကည္႔မွ ဆိုတဲ႔ အေတြးမ်ိဳး ဧည္႔သည္စိတ္ထဲ သြင္းေပးလိုက္တာပါ ။




ပြဲအျပီး မွာ စင္ေပၚတက္ျပီး အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုရိုက္တဲ႔ အစီအစဥ္ ကို တိုးရစ္ေတြ သေဘာက်ၾကတယ္။


၅။ အျပန္မွာေတာ႔ တေယာက္တည္း လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာခဲ႔ပါတယ္ ။ မနက္က ငွားတဲ႔ TukTuk က ေစာင္႔ေန ေပမယ္႕ ညအလွ ေတြ ၾကည္႔ခ်င္တာနဲ႔ ဟိုေငး ၊ဒီေငး ေလွ်ာက္ၾကည္႔တာေပါ႔ ။ ေျမပံုပါတယ္ ၊ တည္းခိုခန္း ဖံုးနံပါတ္ ပါတယ္၊ ဖုန္းပါတယ္ ။ ျပီးေတာ႔ ဒီနိဳင္ငံ က လူေတြက ေႏြးေထြးပါတယ္ ။





ညဘက္ မီးထြန္းထားတဲ႔ ဟိုတယ္ ေတြ အလွ က ပိုမိုက္တယ္ဗ် ။




ေနာက္တေခါက္လာရင္ေတာ႔ ဒီလိုဟိုတယ္ၾကီးေတြ မွာ….အဟား ။ စိတ္ကူးၾကည္႔တာပါ ။

MBA Basics